Παράξενες μέρες

Ε, τώρα που και η Άντζελα ‘ερμήνευσε’ πολιτικό τραγούδι (να δούμε τους πρωτοτραπεζίτες να σιγοντάρουν το στίχο για τα λαμόγια, και τι στιν κόσμο!), το λιγότερο που μπορούσα να κάνω κι εγώ ήταν να δημιουργήσω το δικό μου blog… Άκουσα προχθές τον Πρωτόπαππα στη Βουλή: “Πού είναι τα λεφτά;” (Οέο..;) Από τη στιγμή που ανήκει στο ΠΑΣΟΚ, λογικά απευθύνεται στη Ν.Δημοκρατία το ρητορικό τούτο ερώτημα. Παρομοίως, τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε στα δελτία ειδήσεων στελέχη της κυβέρνησης να κατηγορούνται και να κατηγορούν με τη σειρά τους στελέχη της πρώην κυβέρνησης για τα λεφτά που έκλεψαν, ποιός έκλεψε περισσότερα, ποιοί είχαν το πολιτικό εκείνο ταλέντο να τη σκαπουλάρουν και τα υπόλοιπα είναι ιστορία(δυστυχώς). Αν δεν είναι αυτό θέατρο του παραλόγου, τότε τι είναι; Κι εμείς καθηλωμένοι στους δέκτες μας, περιμένουμε το Γκοντώ! Κι επειδή όχι μόνο Θεία Δίκη δεν υπάρχει, αλλά ούτε και ανθρώπινη, καθώς φαίνεται, μάλλον μόνο ένας Ζορό μας σώζει ενάντια στα κυβερνητικά εγκλήματα. Υπάρχει βέβαια και η λύση των Ιπτάμενων Στιλέτων. Αλλά η ζωή δεν είναι σινεμά. Παραμένει και επιμένει ένα θέατρο του παραλόγου.