Σήριαλ “The Greeks”

Είμαι τουρίστρια στην Ελλάδα εδώ και μία εβδομάδα. Δεν έχει σημασία από πια χώρα έρχομαι- πιο αναπτυγμένη ή όχι. Δεν καταλαβαίνω την ελληνική γλώσσα, παρατηρώ την καθημερινότητα των πολιτών όμως από την τηλεόραση.

Πριν λίγες μέρες λοιπόν όλοι ασχολούνταν με κάτι ψέματα, σεξ και DVD. Κάθε μέρα νέες αποκαλύψεις, στα τηλεοπτικά παράθυρα ξεσκίζονταν σάρκες, τσόντες κυκλοφορούσαν από δω κι από κει, μεγάλο ενδιαφέρον…Το κάνετε συχνά αυτό; Τα καταστήματα ενοικίασης DVD πρέπει να περνάνε μεγάλη κρίση..

Και, ω του θαύματος, αυτή η εβδομάδα ξεκίνησε γεμάτη παππάδες να κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς σας δέκτες. Μέχρι και οι ξώβυζες των μεσημεριανών εκπομπών, παππάδες δείχνουν. Τι έγινε; Ξαφνικά έπεσε κρίση μετανοίας; Μήπως με τους παππάδες θα βάλετε “μέσο” για άφεση αμαρτιών; Κι εκείνος ο παππούλης γιατί πέθανε;  Ελπίζω να μην είναι ακόμη ένας που διέπραξε απόπειρα αυτοκτονίας και ο μοναδικός που την πέτυχε..

Είμαι σίγουρη πως την επόμενη εβδομάδα θα αλλάξει πάλι το σκηνικό. Όχι πολύ όμως..Με τους ίδιους πρωταγωνιστές και συνδυαστικό σενάριο. Παππάδες στη μάχη για το χρίσμα, ψέμματα..DVD και σεξ υπήρξαν στο παρελθόν..πάντως θα υπάρξει σίγουρα βία..

Σκεφτήκατε ποτέ να κάνετε αυτό το ταλέντο σας σήριαλ; Όπως το “Lost” ή τα “Φιλαράκια” για παράδειγμα! Άντε, όπως οι Βραζιλιάνικες σαπουνόπερες στη χειρότερη περίπτωση. Εσείς θα είστε το ”The Greeks”! “Ο τρίτος κύκλος του “The Greeks” στα βίντεοκλάμπς της γειτονιάς σας”, θα λέει η διαφήμιση σε Ευρώπη και Αμερική! Σκεφτείτε το, μπορεί να βοηθήσει την εθνική οικονομία της χώρας!

Βέβαια, μάλλον κι εδώ θα τα σκατώσετε, αφού την όλη επιχείρηση θα χειρίζονται 2-3 οικογένειες και πάλι στα τηλεπαράθυρα θα ξεσκίζεστε, το ΘΕΜΑ είναι τα επεισόδια να βγαίνουν…!

Εκπτώσεις, γρρρρρ!

Από μέρες πριν το τέρας μέσα μου άρχισε να βγάζει καπνούς από τα ρουθούνια και να ακονίζει τα νύχια του.

Πλησίαζε πόλεμος και τα “πολεμοφόδια” είχαν αποταμιευθεί μήνες πριν σε ειδική θυρίδα…

Ως παλαίμαχος βέβαια, ήξερα τι θα αντιμετωπίσω. Την πρώτη μέρα κρίνεται ο πόλεμος, καθώς τότε γίνονται οι πιο αιματηρές συγκρούσεις..

Φαίνεται όμως πως υποτίμησα κάπως τον εχθρό, αφού όταν έφτασα στο πεδίο της μάχης, τα μισά οχυρά είχαν σχεδόν πέσει και τα αντίπαλα στρατόπεδα μετρούσαν ήδη τα λάφυρα και τις απώλειές τους σε εκατοντάδες ευρώ..

Με περισσή ψυχραιμία έχοντας πάντα στο μυαλό μου τη μέθοδο “χτύπα το και φύγε”, μπορώ να πω ότι είχα την πρώτη μου νικηφόρα μάχη. Κι ευτυχώς, η επαφή μου με τον αντίπαλο ήταν αναίμακτη, αφού μέσα στη στοίβα των ρούχων δε χρειάστηκε να δείξω τα αιχμηρά μου νύχια σε κάποια λέγοντας “άστο κάτω, το είδα πρώτη!”. ‘Εδειξα μάλιστα τον καλό μου εαυτό και τα συναγωνιστικά μου αισθήματα σε μία που με ρώτησε “μήπως είδες το ίδιο σε large;” “-Πάρε αυτό, εγώ φοράω medium!” (χιχιχι!)

To τι γινόταν όμως τριγύρω δεν περιγράφεται. Ένταση, ιδρώτας, νεύρα, να προλάβουν πριν τα πάρουν οι άλλες, να μην πάρουν περισσότερα οι άλλες..Κάποια λέαινα που είχε αφήσει για λίγο τη στοίβα της σε ένα σημείο για να δει κάτι άλλο, ένιωσε να απειλείται από μία ύαινα που τα είχε μοσχομυριστεί και τα περιεργαζόταν. “Κοπελιά, άστα κάτω! Αυτά είναι δικά μου!” ”-Καλά, δεν τα πειράζω, απλώς τα βλέπω!”(ναι, καλά..)

Για να γίνουν όμως πραγματικά “δικά μου” έπρεπε να περάσουμε από το γολγοθά του ταμείου. Ούτε η Εθνική Τράπεζα σε ώρα αιχμής τέτοιο χάλι! Όση ώρα αιμοτοκυλιόσουν στη μάχη, άλλη τόση και παραπάνω περίμενες στην ουρά! Ήταν όμως καλή ευκαιρία για στιγμιαία αποθεράπεια, ανασύνταξη δυνάμεων, απολογισμού και δημιουργίας νέας στρατηγικής.

Χτυπάει το τηλέφωνο της μπροστινής μου. Ήταν μία από τις πολλές συναγωνίστριες-αντιπάλους που έδινε το δικό της  αγώνα σε άλλο σημείο της πόλης και πήρε να δώσει τη δική της πολεμική ανταπόκριση. “Χαμός κι εκεί, ε; Ναι, ευτυχώς βρήκα το φόρεμα που είχα σταμπάρει. Σε μισή ώρα έρχομαι κι από κει. Μην τα πάρεις όλα!” Χτυπάει το τηλέφωνο κάποιας άλλης: “Άκου, θα πας να πάρεις το κλειδί από τον μπαμπά και θα περιμένεις να φέρει το σχολικό τον αδερφό σου. Θα ζεστάνεις προσεκτικά το φαγητό και θα του βάλεις να φάτε, εντάξει; Μετά θα’ρθω κι εγώ”. Αχ, βρε αγωνιζόμενη μάνα! Ενώ μία άλλη φανερά ενοχλημένη στο τηλέφωνο: “Δεν μπορώ τώρα, πνίγομαι στη δουλειά. Στείλτε μου την προσφορά με φαξ παρακαλώ!”

Δίπλα από την ουρά περνάνε οι ηττημένες. Δεν φταίω εγώ για το χαρακτηρισμό, είναι γραμμένο σε όλο τους το πρόσωπο. “Περιμένετε πολύ ώρα;” Όταν ακούει την απάντηση, αφήνει το μοναδικό πουκάμισο που είχε στα χέρια και το βάζει στα πόδια. Δεν πέρασε όμως δευτερόλεπτο και ένα αρπακτικό που πέρασε, εντόπισε το λάφυρο και εξαφανίστηκε. Μία άλλη πάλι μας ανακοίνωσε καθώς κατευθυνόταν προς την έξοδο: “Αυτό το πράγμα δεν το είδα ούτε στο Παρίσι!” Άστο κοπέλα μου, δεν το’χεις. Δεν τη βγάζεις καθαρή εδώ, θα σε φάνε. Γιατί εδώ είναι Θεσσαλονίκη, δεν είναι παίξε γέλασε. Έτσι, θαρρείς μας τη βγάλανε τη φήμη τις Σαλονικιές;

Παρατηρώντας τον κόσμο λοιπόν πέρασε η ώρα κ επιτέλους έφτασε η στιγμή να φτάσω στο βωμό του θυσιαστηρίου. Είδα το εικόνισμα του θεού της κατανάλωσης απέναντί μου να μου χαμογελά ευχαριστημένος. Μεγάλη η χάρη σου, θεέ μου! Προσκυνώ!

Ελλάδα-Τουρκία:0-1

Η έννοια της “Ευρώπης” μας πήδηξε και μεταφέρθηκε πιο ανατολικά.

Ακόμη και οι Τούρκοι κατάφεραν τουλάχιστον να ψηφίσουν το νόμο και μέσα στο επόμενο 18μηνο να τον εφαρμόσουν μέχρι στο πιο ανατολίτικο χωριό!

Μέχρι και το πιο ανατολίτικο χωριό, εκεί που φοράνε μαντίλες, που την Ευρώπη μπορεί να μην τη δούνε ποτέ δια ζώσης, θα απαγορέυεται να ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ. Εκεί δηλαδή, ο θεριακλής με τη μουστάκα θα μάθει να σέβεται το χώρο και τους μη καπνίζοντες και θα πρέπει να βγαίνει έξω, αν δεν υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος για τους καπνίζοντες. Εκεί όποιος καπνιστής δεν εφαρμόζει το νόμο θα πληρώνει 29€ πρόστιμο και το κατάστημα μέχρι 2900€! Στην Τουρκία με τους ναργιλέδες!

Ενώ στην Ελλάδα με τους “μάγκες” κάθε ηλικίας και φύλου, ούτε λόγος για τέτοια μέτρα..Πρέπει το τσιγάρο της “γκόμενας” (γιατί αυτές είναι οι πιο προκλητικές, που θα σου βγάλουν τα μάτια αν τις κάνεις παρατήρηση) που το ρουφάει σαν να είναι στερημένη και βγάζει απωθημένα, να σου’ρχεται στα μούτρα και να το ρουφάς κι εσύ σαν να είναι θείο μύρο..

Το θέμα είναι ακόμη ένα γεγονός- ασήμαντο ίσως για πολλούς- που στη χώρα αυτή με πληγώνει. Δεν είναι μόνο το τσιγάρο, αλλά και η νοοτροπία που ενοχλεί. Αλλά, ρε γαμώτο, να βάλω στη λίστα εναλλακτικών χωρών διαφυγής και την Τουρκία..;! Από πού πάνε για Ευρώπη;