Υπογραφή: ΠΟΡΝΗ

Μαρτίου 24, 2008

 images1.jpgΚαι να που φτάσαμε η λέξη “πορνεία” να μη θεωρείται βρισιά. Πώς να είναι αφού αποτελεί καθημερινό βίωμα του καθενός. Αυτό θα πει “εξέλιξη”. Άσε που πρέπει να δημιουργηθεί τώρα και η αρσενική εκδοχή της “πόρνης”. Αυτό θα πει “ισοτιμία”. Και μη μου πει κανένας άντρας ότι φταίει πάλι η Εύα που του έδωσε το μήλο, αυτός το δάγκωσε κι έτσι έχασε τον Παράδεισο! Γιατί, εσύ χρυσέ μου, δεν μου πρότινες να συγκατοικήσουμε; Μαζί θα υποστούμε τις συνέπειες της κοινωνικής κατακραυγής!…να σου καθαρίσω ένα μηλαράκι τώρα;…πασαλειμμένο με σοκολάτα να ζήσουμε στην ακολασία της πόρνης αγάπης μας ή την αγάπη της πορνείας μας…τι σημασία έχουν οι λέξεις, εγώ θα σε ζήσω, όπως και να’χει, ο κόσμος να χαλάσει…

 Αλλά αυτό το θέμα της πορνείας βρε παιδί μου, μάλλον αποτελεί το φετίχ όλων των θρησκειών μέσα στους αιώνες. Βλέπε τις ιερές πόρνες στους ναούς κάθε πολιτισμού και θρησκείας που εκδίδονταν για χάρη κάποιου θεού, “και ο Χριστός συγχώρεσε την πόρνη”, ο λιθοβολισμός της πόρνης(επειδή εμοίχευσε)…Ε, λοιπόν, ο αναμάρτητος ας ρίξει πρώτος το λίθο! Ας με λιθοβολήσουν οι Ιεροί Πατέρες της Συνόδου οι οποίοι -όχι όλοι, ελπίζω- διάγουν ένα βίο μέσα σε μια έκφυλη μορφή πορνείας! Σε καμία περίπτωση δε θα με ενδιέφερε η προσωπική σεξουαλική τους συμπεριφόρα εάν δεν προκαλούσαν με διάφορους τρόπους και αν τουλάχιστον έκαναν σωστά τη δουλειά τους ως….”πνευματικοί ηγέτες” να τους πω; Φωτεινή εξαίρεση ο Αρχιεπίσκοπος που δήλωσε ότι η Εκκλησία δεν αποτελεί ένα ηθικοπλαστικό μέσο, αλλά τρόπο να ανακαλύψεις το εγώ σου- κάπως έτσι το συγκράτησα. Για άλλη μία φορά δυστυχώς η Εκκλησία αποδεικνύει την πελατειακή σχέση που θέλει να έχει με το “ποίμνιό” της, αφού με το “σύμφωνο” που προτίνεται, θα χάσει χιλιάδες πελάτες, χιλιάδες ευρώ!

 Αν πραγματικά νοιάζεται για τη σωτηρία της ψυχής μου, ας μου πει κάτι πιο ουσιώδες. Πώς να πάψω να σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου, πώς να μη βλέπω ανταγωνιστικά το σύντροφό μου, πώς να μπορώ να συγχωρώ, να του αφήνω πρωινό πριν φύγω για τη δουλειά χωρίς να περιμένω να κάνει κι εκείνος ο ίδιο- αν και θα το ήθελα, να του λέω καληνύχτα ακόμη και αν είμαστε τσακωμένοι και όλα αυτά, ακόμη και αν δεν είμαστε παντρεμένοι. Άλλωστε έχω πολλά, δυστυχώς, παραδείγματα παντρεμένων που πλήρωσαν πολλάαα ευρώ στην εκκλησία για να πάρουν την ευλογία του Θεού, αλλά η συμβίωσή τους είναι…κόλαση! Μάλλον του Θεού δεν θα του άρεσε η επιλογή λευκών λαμπάδων με λαχανί κορδέλες για το στολισμό του χώρου!    

Σύμφωνα με σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα τιμωρείται με φυλάκιση, “οποιοδήποτε πρόσωπο (άρρεν) που διατρέφεται «εν όλω» ή «εν μέρει» παρά γυναικός, κατ΄ επάγγελμα πορνευομένης και που εκμεταλλεύεται τα κέρδη αυτής”. Αυτά λέει ο Νόμος περί πορνείας και σκέφτομαι την πορνεία μέσα στο γάμο. Όταν ο ένας- εντάξει συνήθως είναι “η  μία”- διατρέφεται εν όλω ή εν μέρει παρά του συζύγου και εκμεταλεύεται τα κέρδη αυτού/ής. Αλλά προς θεού, σ’αυτή την περίπτωση υπάρχει “η ευλογία του Κυρίου” και “ους ο Θεός συνέζευξαι, άνθρωπος μη χωριζέτω”! 

Τα πιο χρήσιμα και ουσιαστικά λόγια τις τελευταίες μέρες δεν τα άκουσα από κανένα ”ιερό πρόσωπο”, αλλά από τη θεατρική παράσταση Caveman.  “Είμαστε πλασμένοι διαφορετικοί, ωστέ να μπορούμε να προστατεύουμε ο ένας τον άλλο μέσα σ’αυτή τη ζούγκλα”! Τόσο απλό και δύσκολο. Από την εποχή της δημιουργίας μας, από την εποχή των σπηλαίων, πριν εφευρεθεί ή ανακαλυφθεί ο Θεός, οι θρησκείες και τα σύμφωνα, ο άντρας (πρέπει να) διασφαλίζει τις κατάλληλες συνθήκες ώστε η γυναίκα να κάνει τα μαγικά της…

Λοιπόν, ακόμη και πόρνη να είμαι (μμμμμ, μήπως αρχίζει να σου αρέσει τελικά;), δεν θέλω κανένα νταβατζή στο κεφάλι μου! Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου ώστε να είμαστε ευτυχισμένοι μέσα σ’αυτή τη ζούγκλα! Μηλαράκι; 


Μαύρα Μεσάνυχτα

Μαρτίου 15, 2008

Πριν χρόνια είδα το εξής σύνθημα σ’ένα τοίχο: “Ο πολιτισμός μας τελειώνει, όταν πέφτει το ρεύμα”. Τις τελευταίες μέρες το ένιωσα πολύ καλά…

Εντωμεταξύ, συνειδητοποίησα κάτι φοβερό: Δίπλα μου μένουν άνθρωποι! Έχω γείτονες! Άκουσα ανθρώπους να μιλάνε σε πραγματικό χρόνο και όχι τις ομιλίες από την τηλεόραση ή το βουητό των ηλεκτρικών συσκευών! Αναγκαστήκαμε να μιλήσουμε με το διπλανό μας ή αλλιώς πέσαμε στο κενό της…αναγκαστικής επικοινωνίας! …Δεν είχαμε άλλη επιλογή μια και η TV ήταν απούσα…

Και μετά βέβαια, σε πιάνει ο πανικός: Οι δουλειές μου θα πάνε πίσω..πότε θα σιδερώσω…έχω μέρες να γράψω στο blog μου…δεν ενημερώθηκα σήμερα…και οι φίλοι μου στο facebook θα νομίζουν ότι τους ξέχασα..δεν είναι ζωή αυτή…έχω ρεύμα, άρα υπάρχω!

Ελπίζω να μη μου’στριψε, αλλά βγάζω φωτογραφίες με το κινητό τη φλόγα του κεριού και το απολαμβάνω…φτάνει όμως, γιατί άμα τελειώσει η μπαταρία, πώς θα το φορτίσω; Δεν έχω ρεύμα, άρα δεν υπάρχω…

Ή μήπως υπάρχω; Μέσα στο σκοτάδι η φλόγα που βάζει τα δυνατά της να μου φωτίσει το σκοτάδι, σιγά σιγά φωτίζει το σκοτάδι της ψυχής μου…σκέψεις, συναισθήματα που δεν είχα χρόνο να “δω” τόσες μέρες, αναγκαστικά βγαίνουν στην επιφάνεια..Δεν είχα άλλη επιλογή, αφού η TV ήταν απούσα..δεν είχα άλλα ερεθίσματα, παρά μόνο τα δικά μου…

Ο δικός μου πολιτισμός συνεχίζει, ακόμη και όταν πέφτει το ρεύμα!