Μαύρα Μεσάνυχτα
Πριν χρόνια είδα το εξής σύνθημα σ’ένα τοίχο: “Ο πολιτισμός μας τελειώνει, όταν πέφτει το ρεύμα”. Τις τελευταίες μέρες το ένιωσα πολύ καλά…
Εντωμεταξύ, συνειδητοποίησα κάτι φοβερό: Δίπλα μου μένουν άνθρωποι! Έχω γείτονες! Άκουσα ανθρώπους να μιλάνε σε πραγματικό χρόνο και όχι τις ομιλίες από την τηλεόραση ή το βουητό των ηλεκτρικών συσκευών! Αναγκαστήκαμε να μιλήσουμε με το διπλανό μας ή αλλιώς πέσαμε στο κενό της…αναγκαστικής επικοινωνίας! …Δεν είχαμε άλλη επιλογή μια και η TV ήταν απούσα…
Και μετά βέβαια, σε πιάνει ο πανικός: Οι δουλειές μου θα πάνε πίσω..πότε θα σιδερώσω…έχω μέρες να γράψω στο blog μου…δεν ενημερώθηκα σήμερα…και οι φίλοι μου στο facebook θα νομίζουν ότι τους ξέχασα..δεν είναι ζωή αυτή…έχω ρεύμα, άρα υπάρχω!
Ελπίζω να μη μου’στριψε, αλλά βγάζω φωτογραφίες με το κινητό τη φλόγα του κεριού και το απολαμβάνω…φτάνει όμως, γιατί άμα τελειώσει η μπαταρία, πώς θα το φορτίσω; Δεν έχω ρεύμα, άρα δεν υπάρχω…
Ή μήπως υπάρχω; Μέσα στο σκοτάδι η φλόγα που βάζει τα δυνατά της να μου φωτίσει το σκοτάδι, σιγά σιγά φωτίζει το σκοτάδι της ψυχής μου…σκέψεις, συναισθήματα που δεν είχα χρόνο να “δω” τόσες μέρες, αναγκαστικά βγαίνουν στην επιφάνεια..Δεν είχα άλλη επιλογή, αφού η TV ήταν απούσα..δεν είχα άλλα ερεθίσματα, παρά μόνο τα δικά μου…
Ο δικός μου πολιτισμός συνεχίζει, ακόμη και όταν πέφτει το ρεύμα!
Μάρτιος 19, 2008 σε 1:42 μ.μ
Πραγματικά με το που κόβεται το ρεύμα δεν υπάρχει τίποτα να κάνεις!Πάει η τηλεόραση, παέι το φως, πάνε όλες οι χρήσιμες συσκευές που μας έχουν σε ομηρία.
Ευτυχώς που είσαι αυτόφωτη αγαπητή cyberego!
ΥΓ.Πάντως για άλλη μια φορά την πληρώνουν την απεργία οι πολίτες!
Μάρτιος 19, 2008 σε 2:32 μ.μ
Όλα οι πολίτες τα πληρώνουν, όπως γίνεται και με το σκουπιδαριό αυτές τις μέρες. Τι να κάνεις, όλοι έχουν δικαίωμα στην απεργία.
Από την άλλη, κάτι τέτοιες περιπτώσεις, γίνονται αφορμή να δοκιμάζονται οι αντιδράσεις, οι αντοχές, η ανοχή, η αντίληψη του καθένα απο εμάς..
Μάρτιος 21, 2008 σε 4:29 μ.μ
Όπως το είπες είναι: έχω ρεύμα = υπάρχω. Ή μήπως νομίζουμε ότι είναι έτσι; Διότι μια απλή διακοπή ρεύματος μας δίνει την ευκαιρία να αντιληφθούμε ότι υπάρχουν και άλλες μορφές διασκέδασης, ψυχαγωγίας και επικοινωνίας(
πέραν της tv. Αυτό όμως δε σημαίνει επ’ ουδενί ότι πρέπει να αποδεχόμαστε το να μας αλλάζουν κάποιοι τα φώτα επειδή θέλουν να πιέσουν την κυβέρνηση για λόγους συντεχνιακής ιδιοτέλειας…
Μάρτιος 24, 2008 σε 10:07 π.μ.
Μπορεί να διαφωνούμε με αυτούς τους χειρισμούς αλλά τι μπορούσαμε να κάνουμε; Κι έτσι φτάσαμε ως χώρα τα ξένα ΜΜΕ να περιγράφουν στιγμές απόλυτου χάους…μαύρα μεσάνυχτα δηλαδή..