ΟΚ, είπα να μην ασχοληθώ με τόσο ελαφρύ θέμα, αλλά είναι ακόμη Αύγουστος κι επίσης δεν το έχω ανάγει εγώ σε Μείζον Εθνικό Ζήτημα!
Εντάξει, θα μου πεις, μην βλέπεις STAR, μη διαβάζεις τις γνωστές φυλλάδες, αλλά πάλι δεν μπορείς να ξεφύγεις. Είναι “the talk of the town” ή πιο σωστά “‘of the Village”!
Καταρχήν, λοιπόν, δηλώνω προς απογοήτευση του STAR και του τηλεοπτικού ζενπρεμιέ Σαλτσίδη (ή κάπως έτσι) ότι ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ! (χέστηκαν, θα μου πεις..) Ήμουν στο Cardiff της Ουαλίας, στην πρεμιέρα της βασίλισσας της ποπ, αλλά όχι και όλοι οι θαυμαστές-υπήκοοί της!
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Στο Κάρντιφ: Με δυσκολία καταλάβαινες ότι κάτι “σημαντικό” παίζει στην πόλη, αφού οι μόνες διαφημίσεις της συναυλίας υπήρχαν σε Κάποια λεωφορεία και Κάποιες στάσεις αυτών. Στην Ελλάδα, η Χρύσπα π.χ. ή ο κάθε εντόπιος σταρλετίσκος χαίρει μεγαλύτερης διαφήμισης. Θα μου πεις, χρειάζεται η Madonna διαφήμιση; Μόνο για την αίγλη της θα ταίριαζε να τη βλέπεις παντού, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι τελικά, ναι, χρειάζονταν Διαφήμιση.
Γιατί, στο Κάρντιφ, η συναυλία ΔΕΝ ήταν sold out. H ανακρίβεια του Σαλτσίδη ότι υπήρχαν 80.000 κόσμος, είναι πέρα για πέρα γελοία! Αλλά, θα μου πεις, πώς θα εντυπωσιάσει ο καημένος; Πώς θα έχει λόγο τηλεοπτικής ύπαρξης, αν δεν τα παρουσιάσει όλα εκπληκτικά, μοναδικά, αφού ήταν Αυτός που ήταν ΕΚΕΙ; Well, guess what, my dear, είμασταν και άλλοι χωριάτες στη μητρόπολη των εξελίξεων, αλλά εμείς είδαμε ότι η βασίλισσα ήταν γυμνή- κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μόνο μια σύντομη ερευνούλα να έκανε στον τοπικό Τύπο και θα διάβαζε- κι εδώ οι αποκλίσεις ήταν μεγάλες- ότι υπήρχαν 40.000 κόσμου, ενώ άλλοι έγραφαν ότι ήταν λιγότερο από 70.000. Η αλήθεια, συνήθως, βρίσκεται κάπου στη μέση. Η προσωπική εκτίμηση βρίσκεται επίσης κάπου στη μέση καθώς δεν έβλεπες τόσες χιλιάδες άδειες θέσης (η χωρητικότητα του σταδίου είναι 74.500).
Επίσης, Όχι μόνο δεν επικρατούσε υστερία- και μην πει κανεις ότι οι Ουαλοί είναι ψυχροί, μια χαρά είναι, και φτάνει πια μ’αυτό το ανώριμο στερεότυπο- αλλά τη ΓΙΟΥΧΑΡΑΝ, ΝΑΙ ΤΗ MADONNA, επειδή άργούσε να εμφανιστεί και τελικά μας τίμησε 40 λεπτά αργότερα από το προγραμματισμένο. Αυτό θα πει μαγκιά, δεν τρως το παραμύθι, ξέρεις να βάζεις τα πράγματα και τους ανθρώπους στην αληθινή τους διάσταση, και δεν συμπεριφέρεσαι σαν κάτοικος της Κολομαγουλινίτσας όταν έρχεται για αρπαχτή το όνομα από την Αθήνα..
Θα μου πεις, στο Κάρντιφ είναι συνηθισμένοι από μεγέθη του είδους- την επόμενη θα εμφανίζονταν οι REM και Πουθενά δεν υπήρχε μία διαφήμιση. Οι ίδιοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν στάδιο επειδή δεν πούλησαν αρκετά εισιτήρια!
Κατα τ’άλλα η 50άρα ήταν καυτή και βάζει κάτω όχι μόνο δύο 25άρες, αλλά και 3 και 4 μαζί και όσο προσπαθούν κάποια εντόπια προ’ι’όντα να της μοιάσουν, δε θα μπορέσουν, γιατί αυτή είναι natural. ”To έχει” βρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε… Είναι προφανές ότι προσπαθεί να αποδείξει ότι ακόμη αντέχει- και το πετυχαίνει- αν και κατά γενική ομολογία η προηγούμενη Confessions Tour ήταν μακράν πιο εντυπωσιακή.
Ας χαλαρώσουμε όμως, οι κριτικές από τον Βρετανικό Τύπο ελάχιστα κολακευτικές ήταν, ξέρουν να κρίνουν με νηφαλειότητα και κριτική ματιά. Θα μου πεις, για να φτάσουμε σ’αυτό το επίπεδο, πρέπει το μάτι μας να εκπαιδευτεί βλέποντας πιο συχνά τέτοια θεάματα και όχι Βίσση-Βανδή και όλο το υπόλοιπο καρακατσουλιό…
Δημοσιεύθηκε από cyberego